Ga naar Pagina Vorige  1, 2, 3 ... 17, 18, 19 ... 105, 106, 107  Volgende

Dames Jagersrust: 520 kilo schoon aan de haak (25 September 2007) door Govert van Veen Dinsdag 25 september 2007 - SCHIJF - Daar stonden ze dan, 's morgens om zes uur in het Engelse Minehead. Acht vrouwen van Jagersrust, op één weegschaal. Die precies het maximaal toelaatbare totaalgewicht van 520 kilo aangaf. De pret kon beginnen. Een mooi, fanatiek stel, de vrouwen van Jagersrust. Op het EK in het Engelse Minehead trokken ze het ene na het andere team omver. Een sportbroekje en een shirt. Meer hadden ze niet aan. Ze hadden hun sieraden afgedaan en hun ondergoed uitgetrokken. "Bij de proefweging wogen we met z'n allen nog anderhalve kilo te zwaar", grinnikt Lydia Emmen uit Wouw. "Nu waren we precies op gewicht. Wat een beugelbeha al niet kan doen..." Touwtrekken - daar gaat het hier om - is een strijd met een tegenstander natuurlijk, maar blijkt ook een gevecht met het gewicht. Emmen: "Twee weken geleden waren we met z'n allen nog negen kilo te zwaar. Dat is ruim een kilo per vrouw, dat moest te doen zijn." Dat bleek ook te doen. Al was het op het randje. Maar topsport is een strijd op het randje. En touwtrekken is topsport, vinden de vrouwen van Jagersrust. Zeker touwtrekken op dit niveau, op het niveau van het Europees kampioenschap. Dat zij afgelopen weekeinde voor de derde keer in het bestaan van de Schijfse club behaalden. Feest dus bij de 'lichte' vrouwen van Jagersrust. Die met goud werden omhangen, bovenop het podium naar het Wilhelmus luisterden en uiteindelijk in de enige pub, die 's nachts n0g open was, belandden. "Daar hebben we het wel even gevierd natuurlijk", zegt Emmen. "Met bier en met champagne." Over het geheim achter het succes doet ze niet zo moeilijk. Dat is wel duidelijk. "We trekken al jaren met elkaar, vormen een hechte groep, een eenheid waarin niemand het laat afweten." Terwijl de acht toch overal vandaan komen. Cecilia van Nijnatten komt uit Schijf, de rest niet. Gisela Rens woont dan nog dichtbij, ze komt uit Sprundel, en Lydia Emmen uit Wouw, maar de rest woont wat verder weg. Leen Sommen (Hoogstraten), Jora Goossen (Ulvenhout), Anita Sparrenboom (Kwadendamme), Linda van Gorp (Kasterlee) en gastspeelster Paula Koerkamp uit de Achterhoek, waar ze ook 'trekt' bij Schutskamp. "Een mooi stel", zegt Peter Naalden, van het bestuur. "De gemiddelde leeftijd van het team zal rond de dertig schommelen, maar ze zijn nog altijd bloedfanatiek." Naalden was er zelf ook bij in Minehead, waar hij zag hoe de tactiek van coach Ardi Goorden (Schijf) slaagde. "De bovenlaag van het sportterrein was keihard, maar eenmaal daar doorheen was het stoffig en los. Ze groeven zich in, wachtten tot de tegenpartij vermoeid was en zich stuk had getrokken, en gingen toen in de aanval om die vier meter te veroveren." En aldus trok Jagersrust het ene na het andere team overhoop. De poulewedstrijden waren zwaarder dan de finale tegen het Zweedse Loftadalens. Volgend jaar, in Zweden, is het WK de ultieme en nog enig resterende uitdaging. "Dat is de titel die we nog niet hebben", kondigt Lydia Emmen het sportieve doel reeds aan. Maar eerst nog het eigen toernooi, in Schijf, op 7 oktober. Waar het team meteen ook zal worden gehuldigd.

Ga naar Pagina Vorige  1, 2, 3 ... 17, 18, 19 ... 105, 106, 107  Volgende